Wywiad

Czasami odnajduję się w tej myśli. Rysunki, które kiedyś tworzyłem, oraz prace z zakresu projektowania graficznego, w które byłem zaangażowany, wymagały spędzania długich godzin w pomieszczeniach zamkniętych, skoncentrowanych na pracy.
Jednak w przypadku fotografii naciskam spust migawki w momencie, gdy moje serce zostaje poruszone czymś pięknym, i to samo w sobie stanowi pełną ekspresję.
Dla kogoś takiego jak ja, kto uwielbia podróżować do nowych miejsc i nawiązywać kontakty z ludźmi, fotografia jest medium, które pomogło mi odkryć pasję wyłaniającą się z samego dna mojego serca.

Kiedy przeprowadziłem się do Niemiec, pierwszy rok spędziłem mieszkając w pobliżu lasu na obrzeżach Berlina, tuż przy jeziorze. Urodziłem się i wychowałem w Tokyo, więc to środowisko—gdzie jelenie, lisy i dziki dziko pojawiały się codziennie, a oszałamiające wschody i zachody słońca malowały jezioro—było prawdziwie odświeżające.
Chciałem podzielić się tymi pięknymi naturalnymi krajobrazami i zwierzętami z moimi przyjaciółmi, co skłoniło mnie do zakupu aparatu fotograficznego. To był pierwotny bodziec do mojego głębokiego zanurzenia się w fotografii.
Nigdy nie zapomnę szoku, jakiego doświadczyłem, gdy dokładnie rok później wróciłem do Tokyo.
Widząc Tokyo po życiu w wiejskim lesie, miasto, które zawsze uważałem za oczywiste, wyglądało zupełnie inaczej. Byłem całkowicie urzeczony pięknem neonowych znaków w nocy, przytłaczającą ilością informacji oraz czystą energią miasta. Przez dwa tygodnie po moim powrocie wychodziłem niemal każdej nocy, aby uchwycić nocny krajobraz.
Kiedy udostępniłem te zdjęcia na Instagramie, reakcja była niesamowita. Ponadto, w drugim roku mojej pracy jako fotograf, zostałem zaproszony do udziału w wystawie zbiorowej, a wystawione przeze mnie odbitki zostały całkowicie wyprzedane. To doświadczenie wzmocniło moją determinację, aby poświęcić życie fotografii.

Początkowo skupiałem się na fotografowaniu opuszczonych miejsc w Berlinie. W 2018 roku, po opublikowaniu mojej pierwszej książki fotograficznej, postanowiłem podjąć się nowego tematu i zdecydowałem: „Od teraz chcę fotografować piękne rzeczy."
Poczułem coś podobnego, kiedy studiowałem w Stanach Zjednoczonych, gdy byłem młodszy, ale w miarę jak dorastałem i spędzałem więcej czasu, mieszkając w Niemczech, zacząłem naprawdę doceniać to, co czyni Japonię wyjątkową. Myślę, że to właśnie dlatego, że przebywałem z dala od Japonii, byłem w stanie zobaczyć z obiektywnej perspektywy piękno jej powoli zmieniających się pór roku, jej krajobrazów naturalnych oraz jej kultury i tradycji.
Głęboko zdecydowałem się podzielić tym „pięknem Japonii" ze światem. W kwietniu 2019 roku wróciłem do Japonii na wiosnę po raz pierwszy od sześciu lat i sfotografowałem kwitnące wiśnie. Po opublikowaniu tych fotografii na Instagramie skontaktowało się ze mną bezpośrednio oficjalne konto Instagram, które udostępniło moje fotografie. Wzbudziły one ogromne zainteresowanie i stały się wielkim przełomem w mojej karierze.
Kiedy zaczynałem fotografować, byłem bardzo wymagający w kwestii wyrażania obrazów z mojego umysłu poprzez geometryczne kompozycje, a także poświęcałem bardzo dużo czasu na skrupulatne edytowanie moich fotografii. Teraz jednak przywiązuję znacznie większą wagę do pozwalania, by rzeczy rozwijały się naturalnie.
Kilka lat temu przeszedłem przez okres, kiedy popadłem w twórczy impas i borykałem się z tym, że nie mogłem już fotografować.
W tym czasie miałem szczęście spotkać światowej sławy 90-letnią amerykańską legendę fotografii. Zapytałem go: „Czy nadal odczuwa Pan pasję do fotografii?"
Nie udzielił mi jasnej odpowiedzi słowami. Jednak sama obecność w towarzystwie osoby, która po blisko 90 latach wciąż nosi w sobie tak przytłaczającą pasję, nie musząc wyrażać jej słowami, uświadomiła mi, jak małe są moje własne zmagania, będąc fotografem od zaledwie około dziesięciu lat.
Doszedłem do przekonania, że fotografie, które przetrwają próbę czasu, nie powstają wyłącznie dzięki umiejętnościom technicznym. To, co sprawia, że fotografia trwa, to coś bardziej fundamentalnego—emocja, pasja i autentyczne uczucie osoby stojącej za aparatem.

Czasami używam aparatów manualnych i żywię głęboki szacunek dla rzemieślników, którzy zbudowali je ręcznie.
Dowiedziałem się, że King Seiko – podobnie jak „KS1969", który dzieli rodowód modelu, który nosiłem dzisiaj – nosi w sobie historię zbudowaną na pasji wlanej przez rzemieślników z dzielnicy Kameido w Tokyo, którzy szlifowali i udoskonalali te zegarki.
Obserwując precyzyjne modelowanie, które przywraca do życia tę historycznie zaawansowaną formę w nowoczesnej erze, wraz z delikatną metalową bransoletą, która tak doskonale przylega do nadgarstka, nie mogę oprzeć się poczuciu podobnego, głębokiego szacunku dla rzemiosła (monozukuri).
Zegarek tak piękny i luksusowy jak ten sprawia, że chce się go nosić podczas szczególnych okazji, takich jak przyjęcia, lub w najważniejszych momentach życia. W rzeczywistości często odwiedzam sklepy zegarkowe, aby przeglądać asortyment nawet podczas pobytu za granicą, i dość rzadko zdarza się znaleźć zegarek taki jak King Seiko.

Uważam, że filozofia reprezentowana przez King Seiko – „The Newest Classic" – silnie rezonuje z moim własnym sposobem życia i moim podejściem do fotografii.
Jest to postawa dążenia do uniwersalnego piękna przy jednoczesnym nieustannym włączaniu nowych perspektyw zgodnych z duchem czasów. Wierzę, że jest to bardzo zbliżone do tego, czego poszukiwałem przez wizjer mojego aparatu, nawet gdy moje tematy ewoluowały od Berlina do Tokyo, oraz od „ruin" do „piękna Japonii".
Podobnie jak wspomniany przeze mnie wcześniej 90-letni legendarny fotograf, dzieła sztuki i produkty, które naprawdę przetrwają przez epoki, są przesiąknięte niezachwianą esencją – „pasją" i „emocjami" ich twórców.
Niezależnie od tego, czy chodzi o zegarki, czy fotografię, nie chodzi o ulotne chwile „godne Instagrama". Wierzę, że czysta, podstawowa emocja związana z odnalezieniem czegoś pięknego jest tym, co porusza serca ludzi i stanowi powód, dla którego rzeczy są kochane przez pokolenia.
Idąc naprzód, zamierzam podtrzymywać ogień mojej pasji, kontynuując dostarczanie światu scen, które będą kochane w różnych epokach, takich jak „Piękno Japonii" i „krajobraz Tokyo", poprzez ten wizjer.