Uw King Seiko ＃04
Fotograaf／Yuto Yamada
De passie en ‘Beauty of Japan’ overgebracht door de lens:
Een symfonie van licht die resoneert met de visie van de fotograaf
Fotograaf Yuto Yamada, wiens fotografische reis begon tijdens zijn tijd in Berlijn, blijft de nachtlandschappen van Tokio en de "Beauty of Japan" vastleggen door zijn lens en deelt deze met de wereld. Nadat hij zijn carrière als grafisch ontwerper was begonnen, deelt hij het verhaal van hoe hij fotografie ontdekte als zijn gekozen vorm van uitdrukking en hoe zijn perspectief op zijn onderwerpen is geëvolueerd. Hij spreekt ook in zijn eigen woorden over zijn diepe resonantie met de nieuwe King Seiko ‘VANAC,’ die het thema van de nachtelijke stadsgezichten van Tokio omarmt - een concept dat prachtig aansluit bij zijn eigen artistieke visie.
Yuto Yamada
Fotograaf. Nadat hij zijn carrière als grafisch ontwerper was begonnen, verhuisde hij in 2013 naar Berlijn, wat hem ertoe aanzette om zich professioneel met fotografie bezig te houden. Hij heeft aanzienlijke aandacht gekregen voor zijn werken die de nachtelijke stadsgezichten van Tokio en verbluffende Japanse landschappen vastleggen.
‘Ik geloof dat fotografie mij heeft gekozen.’
Ik betrap mezelf er soms op dat ik dat denk. De tekeningen die ik vroeger maakte en het grafisch ontwerpwerk waarbij ik betrokken was, vereisten dat ik lange uren binnenshuis doorbracht, geconcentreerd op het werk.
Met fotografie ontspan ik op het moment dat mijn hart wordt geraakt door iets moois, en dat alleen al voltooit één expressie.
Voor iemand zoals ik die ervan houdt om naar nieuwe plaatsen te reizen en verbinding te maken met mensen, is fotografie een medium dat mij heeft geholpen een passie te ontdekken die opwelt vanuit de diepste grond van mijn hart.
Ontwaken in de bossen van Berlijn, het bevestigen van een passie voor fotografie in de nachtlandschappen van Tokio
Toen ik naar Duitsland verhuisde, heb ik mijn eerste jaar gewoond in de buurt van een bos aan de rand van Berlijn, vlak naast een meer. Opgegroeid in Tokio, was deze omgeving—waar dagelijks herten, vossen en wilde zwijnen verschenen, en waar adembenemende zonsopgangen en zonsondergangen het meer belichten—werkelijk verfrissend.
Ik wilde deze prachtige natuurlijke landschappen en dieren met mijn vrienden delen, wat ertoe leidde dat ik een camera kocht. Dat was de oorspronkelijke reden voor mijn verdieping in de fotografie.
Ik zal nooit de schok vergeten die ik voelde toen ik precies een jaar later naar Tokio terugkeerde.
Na het leven in een landelijk bos zag Tokio, de stad die ik altijd als vanzelfsprekend had beschouwd, er volledig anders uit. Ik was volledig gefascineerd door de schoonheid van de neonreclames 's nachts, de overweldigende hoeveelheid informatie en de pure energie van de stad. Gedurende twee weken na mijn terugkeer ging ik bijna elke avond naar buiten om het nachtlandschap vast te leggen.
Toen ik die foto's op Instagram deelde, was de respons ongelooflijk. Bovendien werd ik tijdens mijn tweede jaar als fotograaf uitgenodigd om deel te nemen aan een groepstentoonstelling, en de prints die ik tentoonstelde waren volledig uitverkocht. Die ervaring versterkte mijn vastberadenheid om mijn leven aan fotografie te wijden.
Van ruïnes naar de ‘schoonheid van Japan’: de essentie van fotografie geleerd van een 90-jarige legende
Ik richtte me aanvankelijk op het fotograferen van verlaten plaatsen in Berlijn. In 2018, na de publicatie van mijn eerste fotoboek, besloot ik een nieuw thema aan te pakken en nam ik een besluit: ‘Vanaf nu wil ik mooie dingen fotograferen.’
Ik had iets soortgelijks gevoeld toen ik in mijn jongere jaren in de Verenigde Staten studeerde, maar naarmate ik ouder werd en meer tijd in Duitsland verbleef, kwam ik het bijzondere van Japan werkelijk te waarderen. Ik denk dat het juist was omdat ik weg was geweest van Japan dat ik vanuit een objectief perspectief de schoonheid van de langzaam veranderende seizoenen, de natuurlijke landschappen en de cultuur en tradities kon waarnemen.
Ik raakte diep vastberaden om deze ‘schoonheid van Japan’ met de wereld te delen. In april 2019 keerde ik voor het eerst in zes jaar in de lente naar Japan terug en fotografeerde ik de kersenbloesems. Nadat ik die foto's op Instagram had geplaatst, werd ik rechtstreeks benaderd door het officiële account van Instagram, dat mijn foto's deelde. Ze kregen veel aandacht en het werd een grote doorbraak in mijn carrière.
Toen ik begon met fotografie was ik zeer nauwgezet in het uitdrukken van de beelden in mijn gedachten door middel van geometrische composities, en ik besteedde ook veel tijd aan het minutieus bewerken van mijn foto's. Nu hecht ik echter veel meer belang aan het natuurlijk laten verlopen van dingen.
Een paar jaar geleden maakte ik een periode door waarin ik in een creatieve impasse geraakte en worstelde omdat ik geen foto's meer kon maken.
Gedurende die tijd had ik het geluk een wereldberoemde 90-jarige Amerikaanse fotografie-legende te ontmoeten. Ik vroeg hem: ‘Heeft u nog steeds een passie voor fotografie?’
Hij gaf me geen duidelijk antwoord in woorden. Maar simpelweg in de aanwezigheid te zijn van iemand die, op bijna 90-jarige leeftijd, nog steeds zo'n overweldigende passie droeg zonder dit in woorden te hoeven vatten, deed mij beseffen hoe klein mijn eigen worstelingen waren, aangezien ik pas ongeveer tien jaar fotograaf ben.
Ik ben gaan geloven dat foto's die de tand des tijds doorstaan niet alleen door technische vaardigheid worden gecreëerd. Wat een foto blijvend maakt is iets essentiëlers. De emotie, passie en oprechte gevoelens van de persoon achter de camera.
Horloges en fotografie manipuleren beide ‘licht’:
de schoonheid van de King Seiko ‘VANAC’
Door deze ervaringen zijn mijn waarden met betrekking tot de objecten die ik bezit en mijn modesmaak aanzienlijk ontwikkeld.
In het verleden koos ik modellen enkel op basis van waterbestendigheid en functionaliteit. Maar naarmate ik ouder ben geworden, voel ik me aangetrokken tot kwaliteitsstukken die door te tijd meer karakter ontwikkelen, zelfs wanneer ze bekrast zijn. Ik vind dat een horloge niet alleen een instrument is, maar een fascinerend object dat mensen met elkaar verbindt en banden creëert.
De King Seiko VANAC die ik het genoegen had te dragen, beschikt over een werkelijk magnifiek algeheel ontwerp, benadrukt door de krachtige vormgeving van de gefacetteerde kast.
Wat mij in het bijzonder aantrok was de manier waarop het de reflectie van licht weerkaatst. Fotografie is ook een wereld die wordt gedefinieerd door het vastleggen van de intensiteit van licht, zoals de ochtendzon, en dit horloge onthult een myriade van uitdrukkingen afhankelijk van hoe het licht erop valt. Het biedt uitstekende leesbaarheid, en met lichtgewicht titanium kastmodellen ook beschikbaar, denk ik dat het perfect is voor mensen met een actieve levensstijl.
Ik heb ook geleerd dat het thema van het wijzerplaatontwerp van HKF005 die ik droeg ’het nachtlandschap van Tokio dat zich uitstrekt tot aan de horizon’ is. Het gezicht van de sprankelende zwarte wijzerplaat resoneert diep met de neonlichten en nachtlandschappen van Tokio waardoor ik gefascineerd ben geweest en die ik met de wereld heb gedeeld.
Wanneer ik deze King Seiko draag, is de manier waarop het licht reflecteert zo mooi dat ik zelf onbewust mijn pols beweeg om het te bewonderen, zelfs in de trein. Het is fascinerend hoe de uitdrukking volledig transformeert afhankelijk van de hoek van het licht en de kijkhoek; het bezit een boeiende charme die uw blik voortdurend naar beneden trekt.
Het vergelijken van de verschillende series en kleurvariaties onthult dat elk een volledig unieke charme bezit. Persoonlijk voel ik me behoorlijk aangetrokken tot de groene wijzerplaat, die als een opvallend accent dient. Geboeid door natuurlijke landschappen zoals de meren en bossen van Berlijn, is groen een diep vertrouwde kleur voor mij. Ik bespeur een onderscheidende en verfijnde esthetiek in deze delicate kleurvariaties.
Ik leg de diverse uitdrukkingen van de stad vast door verschillende locaties te bezoeken, zoals het maken van luchtfoto's van de nachtelijke landschappen van Tokio. Hoewel ik me in het verleden zorgen maakte over de betrokkenheid op sociale media, jaag ik niet langer vluchtige trends na; ik wil puur alleen de dingen delen die mijn hart werkelijk mooi vindt. Door mijn reizen zijn deze fundamentele overtuigingen over fotografie alleen maar sterker geworden.
Deze keer heb ik de uitgestrekte horizon en het stedelijk landschap van Tokio gefotografeerd, wat ook resoneert met het concept achter de King Seiko VANAC. Door de VANAC te plaatsen tegen het nachtelijke landschap van Tokio, heb ik geprobeerd een uitdrukking te creëren waarin de lichten van de stad en de krachtige vormgeving van het horloge met elkaar resoneren. Ik heb het gevoel dat de unieke aantrekkingskracht van zowel het horloge als Tokio samenkomen in één enkel werk.
Werken van Yuto Yamada
Klik op elke afbeelding om een grotere versie te bekijken.
Details doordrenkt met vakmanschap en een diep respect voor Japanse Monozukuri
Ik gebruik af en toe handmatige camera's, en ik koester een diep respect voor de ambachtslieden die ze met de hand hebben gebouwd.
Ik heb geleerd dat King Seiko—net als de ‘KS1969’, die de afstamming deelt van het model dat ik vandaag droeg—een geschiedenis draagt die is gebouwd op de passie die erin is gestoken door ambachtslieden in het Kameido-gebied van Tokio, die deze uurwerken hebben verfijnd en geperfectioneerd.
Wanneer ik getuige ben van de precieze vormgeving die deze historisch geavanceerde vorm in het moderne tijdperk doet herleven, samen met de delicate metalen armband die zo nauwsluitend om de pols past, kan ik niet anders dan een vergelijkbaar, diep respect te voelen voor vakmanschap (monozukuri).
Een horloge dat zo mooi en luxueus is als dit, doet je verlangen om het te dragen bij speciale gelegenheden, zoals feesten, of tijdens de meest cruciale momenten van het leven. Eigenlijk bezoek ik vaak horlogewinkels om rond te kijken, zelfs wanneer ik in het buitenland ben, en het is vrij zeldzaam om een horloge te vinden zoals een King Seiko.
Een levenswijze ‘geliefd over generaties heen’ ervaren door de lens
Ik voel dat de filosofie die door King Seiko wordt uitgedragen—‘The Newest Classic’—sterk resoneert met mijn eigen manier van leven en mijn benadering van fotografie.
Het is de houding van het nastreven van universele schoonheid terwijl voortdurend nieuwe perspectieven worden opgenomen die in overeenstemming zijn met de tijdgeest. Ik geloof dat dit sterk lijkt op wat ik heb gezocht door mijn lens, zelfs toen mijn onderwerpen ontwikkelden van Berlijn naar Tokio, en van ‘ruïnes’ naar de ‘schoonheid van Japan.’
Net als de 90-jarige legendarische fotograaf die ik eerder noemde, zijn kunstwerken en producten die werkelijk standhouden door de tijdperken heen doordrongen van een onwankelbare essentie—de ‘passie’ en ‘emotie’ van hun makers.
Of het nu om horloges of fotografie gaat, het draait niet om vluchtige, ‘Instagramwaardige’ momenten. Ik geloof dat de pure, onderliggende emotie van het vinden van iets moois datgene is wat de snaar raakt in de harten van mensen en de reden is waarom dingen generaties lang worden gekoesterd.
In de toekomst ben ik van plan het vuur van mijn passie brandend te houden en door deze lens scènes te blijven leveren die door de eeuwen heen geliefd zullen zijn, zoals de ‘schoonheid van Japan’ en het ‘landschap van Tokio’, aan de wereld.
Terug naar Interview Top