Presage Museum |Piękno kwitnącej Japonii.|Seiko Watch Corporation

Wystawa 2

Cicha siła kwiatów.
Piękno Japonii
w rozkwicie.

Kwiaty nie mówią, a jednak w niezwykły sposób potrafią przywoływać wspomnienia i poruszać emocje. W drugim wydaniu magazynu w 2026 roku spotykamy BIEI – artystkę ikebany i dyrektorkę artystyczną. Swojej pracy nie postrzega jako dekoracji. To dla niej sposób na ukazanie wewnętrznej energii każdej rośliny. Presage Museum pokazuje, jak japońska estetyka ewoluuje i znajduje nowe interpretacje we współczesnym świecie.

BIEI,

Artystka ikebany i dyrektorka artystyczna

BIEI,

Artystka ikebany i dyrektorka artystyczna

BIEI pracuje z kwiatami jako żywym tworzywem i postrzega ikebanę jako dialog z naturą. W swoich realizacjach uwzględnia kontekst miejsca – jego historię, atmosferę i pochodzenie – tworząc kompozycje zakorzenione w danej przestrzeni.

W drugim wydaniu magazynu w 2026 roku BIEI spotyka się z naszym przewodnikiem Alexem Deryczem. Jego wielokulturowe doświadczenia i znajomość pięciu języków wnoszą międzynarodową perspektywę do rozmowy o japońskiej estetyce. Z tego spotkania rodzi się spojrzenie na piękno kształtowane przez naturę, subtelność i upływ czasu.

Fundament oparty
na naturze, kontekście i wspomnieniach

Alex: Dorastała Pani w otoczeniu ceremonii herbacianej i sztuki układania kwiatów. W jaki sposób wpływa to dziś na Pani twórczość?

BIEI: Dorastałam w rytmie japońskich pór roku. Kontakt z roślinami był dla mnie czymś naturalnym. Kwiaty zawsze były częścią codzienności. Dostawałam nożyczki i wychodziłam do ogrodu, by je zbierać. Przynoszenie ich do domu i układanie było moim pierwszym doświadczeniem tworzenia własnej przestrzeni. To uczucie towarzyszy mi do dziś. Staram się wsłuchiwać w charakter każdej rośliny i wydobywać jej indywidualność.

Alex: Co jest dla Pani najważniejsze podczas tworzenia nowej kompozycji?

BIEI: Kluczowe jest zrozumienie kontekstu. Biorę pod uwagę historię miejsca, ludzi oraz okazję. Na tej podstawie tworzę kompozycję, która najlepiej odpowiada konkretnej chwili.
Kwiaty nie mówią, a mimo to potrafią poruszać wspomnienia i emocje. Towarzyszą wielu ważnym momentom w życiu. Najbardziej interesują mnie aranżacje, które nie przyciągają uwagi krzykliwością, lecz pozostają w pamięci swoją subtelną obecnością.

Alex: Jaka idea stoi za kompozycją przygotowaną do tej sesji?

BIEI: Kwiaty nawiązują do trzech kolorów tarcz nowych modeli Presage Classic Series. Model sakura, który mam na sobie, odzwierciedla delikatny róż kwiatów wiśni. Zainteresowała mnie możliwość nowej interpretacji tego motywu. W połączeniu z wyrazistym drewnem wyrzuconym przez morze powstała forma wykraczająca poza samo skojarzenie z delikatnością.

Alex: To niezwykle sugestywna kompozycja.

BIEI: Kwiaty oddziałują na zmysły i pozostają w ścisłej relacji z porami roku. Wspomnienia często budzą się dzięki zapachowi, światłu lub konkretnej porze roku. Właśnie takie subtelne impulsy staram się wywoływać swoją pracą.

Subtelne oblicze
japońskiej estetyki

Alex: Co osobiście oznacza dla Pani „japońskie piękno”?

BIEI: Dla mnie kryje się ono w ciszy i prostocie. Nie chodzi wyłącznie o obfitość czy doskonałość, lecz także o cień, przestrzeń i moment przemijania. W ikebanie za najważniejszy nie uważa się pełnego rozkwitu, ale chwilę tuż przed nim lub zaraz po nim. To podejście – docenianie procesu, a nie tylko rezultatu – postrzegam jako głęboko japońskie.

Alex: A więc znaczenie ma nie tylko to, co widoczne, lecz także wszystko, co je otacza. To niezwykle inspirujące. Pani twórczość w wyjątkowy sposób łączy tradycję ze współczesnością.

BIEI: Samo zachowywanie tradycji nie wystarczy. Najważniejsze jest jej rozwijanie w taki sposób, aby pozostawała aktualna również dziś. Japońska kultura jest nierozerwalnie związana z naturą i zmieniającymi się porami roku. Także kwiaty wiśni są czymś więcej niż symbolem – stanowią część codzienności i sposobu odczuwania czasu.
Moją rolą jest połączenie tej wrażliwości ze współczesnymi przestrzeniami i międzynarodową publicznością, aby pozostała żywa i znacząca, a nie jedynie odwoływała się do przeszłości.

Alex: Jakie było Pani pierwsze wrażenie po zobaczeniu Presage Classic Series?

BIEI: Od razu dostrzegłam ogromną staranność w interpretacji japońskiej estetyki. To zegarek spokojny w wyrazie, który naturalnie wpisuje się w codzienne życie.

Alex: Jak odebrała Pani jedwabistą fakturę tarczy i kolory inspirowane kwiatami wiśni?

BIEI: To bardzo subtelnie skomponowana paleta barw. Kolory nie są przesłodzone. Mają głębię przywodzącą na myśl tradycyjne japońskie odcienie. Szczególnie fascynuje mnie to, że kolor nie sprawia wrażenia nałożonego na powierzchnię, lecz zdaje się emanować z wnętrza. W naturze każdy kwiat posiada własną energię. Tę samą żywotność odnajduję w tarczy zegarka.

Alex: To piękna interpretacja. Model shironeri, który mam na sobie, inspirowany jest czystą bielą niebielonego jedwabiu i wyjątkowo subtelnie odbija światło.

BIEI: Kolory przywodzą mi na myśl tradycyjne techniki barwienia. Miękkie przejścia, delikatne niuanse i odniesienie do jedwabiu sprawiają bardzo naturalne wrażenie. Nie chodzi o dosłowne odwzorowanie natury, lecz o jej współczesną interpretację.
Zegarek ma wyważoną obecność i nosi się go niezwykle naturalnie. Jego rozmiar wydaje się uniwersalny i niezwiązany z konkretną płcią, dzięki czemu doskonale sprawdza się zarówno na co dzień, jak i podczas wyjątkowych okazji.

Alex: Czy dostrzega Pani podobieństwa między swoją pracą a tym zegarkiem?

BIEI: Tak. W obu przypadkach chodzi o coś więcej niż estetykę. Za każdym detalem kryje się określona postawa i ogromna uwaga poświęcona szczegółom. Siła wyrazu nie wynika z ostentacji, lecz z subtelności i głębi.

Podobnie jak kwiaty, również czas ujawnia się poprzez zmianę, wspomnienia i ulotne chwile. W twórczości BIEI ten rytm jest wyraźnie odczuwalny. Każda kompozycja niesie w sobie ślad pór roku i pozwala subtelnie dostrzec upływ czasu. Tę samą filozofię odnajdujemy w Presage Classic Series. Jedwabiste tarcze zmieniają swój charakter wraz ze światłem – od delikatnych tonów sakura-iro po czystą elegancję shironeri.
Z tego dialogu rodzi się wspólne rozumienie piękna – oparte na dbałości o detale, subtelności oraz pragnieniu przenoszenia tradycji do współczesności. Dzięki temu zegarek staje się naturalnym sposobem doświadczania japońskiej estetyki każdego dnia.

Od końca marca do początku kwietnia, gdy wiśnie osiągają pełnię kwitnienia, Tokio ukazuje swoje najpiękniejsze oblicze. W całym mieście odbywają się festiwale i wydarzenia celebrujące nadejście wiosny. Spektakularne iluminacje oraz rejsy po rzece tworzą niezapomnianą atmosferę tego wyjątkowego czasu. Hanami – tradycja podziwiania kwitnących wiśni – wywodzi się z okresu Edo i do dziś pozostaje ważną częścią życia mieszkańców Tokio.

HCC003

Yoyogi ParkZaledwie kilka minut od stacji Harajuku rozciąga się rozległy park będący zieloną oazą w samym sercu miasta. Od końca marca zakwita tu około 500 drzew wiśniowych, zachęcając do spacerów i chwil odpoczynku. Ofertę parku uzupełniają ścieżki rowerowe oraz wybieg dla psów.

HCC003

Sumida ParkPołożony nad brzegiem rzeki Sumida park oferuje widok na kwitnące wiśnie na tle Tokyo Skytree. Spacerowe alejki i tradycyjny japoński ogród tworzą harmonijne połączenie dawnej tradycji z nowoczesnym krajobrazem miasta.

HCC003

Shinjuku GyoenTo miejsce, w którym spotykają się różne style ogrodowe – europejskie założenia parkowe, rozległe ogrody krajobrazowe i klasyczne ogrody japońskie. Około 900 drzew wiśniowych reprezentujących blisko 70 odmian kwitnie tu stopniowo od lutego do końca kwietnia, wydłużając sezon podziwiania sakury.

Chidorigafuchi Green WayLicząca około 700 metrów promenada biegnąca wzdłuż fosy Pałacu Cesarskiego otoczona jest rzędami wiśni odbijających się w tafli wody. Wyjątkową perspektywę zapewniają łodzie pływające po fosie. Od końca marca do początku kwietnia drzewa są dodatkowo podświetlane po zmroku.

Piknik pod kwitnącymi wiśniami to nieodłączny element tradycji Dużą popularnością cieszą się proste przekąski, takie jak temari sushi. Te niewielkie kulki ryżowe są starannie formowane i dekorowane kolorowymi składnikami.

Ciastka ryżowe zawijane w solone liście wiśni mają swoje korzenie w okresie Edo. Liście nadają im subtelny aromat i delikatnie słoną nutę. W stylu Kantō sakura mochi przygotowuje się ze słodkiej pasty z czerwonej fasoli otulonej cienkim ciastem.

Sanshoku dango to trzy kulki ryżowe na patyczku w kolorach różowym, białym i zielonym. Barwy te symbolizują wiosnę i do dziś pozostają nierozerwalnie związane z tradycją hanami.

Podróżdo źródeł jedwabiu Japońskie PięknoSpecjalna prezentacja

Wizyta w Tomioka Silk Mill zSheila Cliffe

Początki jedwabiu,
który podbił światowe rynki

„To właśnie jedwab jako pierwszy przyciągnął mnie do kimona. Jego blask, subtelny połysk i miękkość od razu mnie urzekły”. Badaczka kultury kimona Sheila Cliffe od wielu lat zajmuje się japońskim strojem tradycyjnym i przybliża go odbiorcom na całym świecie. Na potrzeby tego reportażu odwiedza Tomioka Silk Mill w prefekturze Gunma – kolebkę japońskiego przemysłu jedwabniczego. To właśnie tutaj można zrozumieć, w jaki sposób działalność Tomioka Silk Promotion Organization zainspirowała kolekcję Presage i doprowadziła do powstania limitowanej edycji Presage Classic Series.

Prowadząca wywiad

Sheila Cliffe

Badaczka kultury kimona z Wielkiej Brytanii. Wykładała na uniwersytetach oraz organizowała wystawy i pokazy mody w Japonii i za granicą, popularyzując japońską kulturę ubioru.

Kompleks łączy ceglaną architekturę z drewnianą konstrukcją szkieletową, harmonijnie zestawiając francuskie i japońskie rozwiązania budowlane. Wschodni i zachodni magazyn kokonów oraz przędzalnia są dziś objęte ochroną konserwatorską.

To właśnie tutaj z kokonów pozyskiwano jedwabne włókna. W momencie powstania zakład był największą zmechanizowaną przędzalnią jedwabiu na świecie. Do dziś zachowały się maszyny wykorzystywane aż do zamknięcia fabryki w 1987 roku.

Budynek ma około 140 metrów długości, a jego konstrukcja pozwoliła stworzyć rozległą otwartą przestrzeń bez podpór.

Dawny magazyn kokonów został wzmocniony konstrukcyjnie i obecnie pełni funkcję przestrzeni wystawowej oraz eventowej.

Surowy jedwab motorem modernizacji

W 1872 roku rząd Japonii założył Tomioka Silk Mill w prefekturze Gunma. Wraz z rozwojem handlu międzynarodowego rosło zapotrzebowanie na wysokiej jakości surowy jedwab. Francuską technologię połączono z japońską tradycją hodowli jedwabników. W ten sposób powstał nowoczesny i wydajny przemysł. Metody opracowane w Tomioce szybko rozpowszechniły się w całym kraju. Przez pewien czas surowy jedwab odpowiadał za około 80% japońskiego eksportu i odegrał istotną rolę w rozwoju gospodarczym kraju.
„Najbardziej imponuje mi połączenie innowacji technologicznej z wrażliwością rzemiosła” – mówi Cliffe.
W 2014 roku obiekt wraz z innymi miejscami związanymi z produkcją jedwabiu został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jego wartość wynika nie tylko z architektury, ale także z faktu, że właśnie tutaj po raz pierwszy rozpoczęto produkcję jedwabiu na większą skalę i udostępniono go szerokiemu gronu odbiorców.

Kokony wykorzystywane do produkcji jedwabiu Gunma Hoso powstają wyłącznie w tym regionie. Dostarczają wyjątkowo cienkich i długich włókien o jasnym, niemal platynowym połysku.

Po przetworzeniu na tkaninę tworzą lekkie, płynne struktury o delikatnie transparentnym charakterze.

Ostatnie 0,1%

Obecnie mniej niż 0,1% jedwabiu sprzedawanego w Japonii pochodzi z całkowicie krajowej produkcji. Liczba hodowli jedwabników systematycznie maleje, a zmiany strukturalne dodatkowo przyspieszają ten proces.
Tomioka Silk Promotion Organization działa na rzecz zachowania tego dziedzictwa. Wspiera cały proces produkcyjny w prefekturze Gunma – od hodowli po kontrolę jakości – zapewniając jednocześnie pełną przejrzystość na każdym etapie. Organizacja wzmacnia także markę Tomioka Silk poprzez specjalny system certyfikacji.
„Wszystko zaczyna się od kokonu” – wyjaśnia Cliffe. Gunma Hoso należy do najbardziej cenionych odmian jedwabiu i słynie z wyjątkowo cienkich, długich włókien oraz niezwykłej jasności.

HCC008

Blask jedwabiu zamknięty w tarczy

Gdy wyjątkowo delikatny jedwab Gunma Hoso zostaje przetworzony w tkaninę, powstaje subtelny, a zarazem głęboki połysk przypominający szlachetny blask platyny. Materiał sprawia wrażenie, jakby światło emanowało z jego wnętrza. To właśnie ten efekt zainspirował powstanie modelu Presage Classic Series „Tomioka Silk Promotion Organization” Limited Edition. Tarcza otrzymała nowo opracowany wzór inspirowany miękkim układaniem się jedwabiu. W zależności od kąta padania światła pojawiają się subtelne przejścia tonalne i wyraźne poczucie głębi.
Powłoka o perłowym efekcie dodatkowo wzmacnia ten rezultat, nadając tarczy świetlistość i lekkość. Opisując swoje wrażenia, Sheila Cliffe mówi:
„Tarcza oddaje blask i jedwabistą miękkość najwyższej jakości jedwabiu Gunma Hoso oraz subtelną grę światła wynikającą z jego wyjątkowej struktury”.

Poto of Seiko Presage Classic Series Tomioka Silk Promotion Organization Limited Edition

Seiko Presage Classic Series
„Tomioka Silk Promotion Organization” Limited Edition
Limitowana edycja do 2000 egzemplarzy na całym świecie
HCC008 [ Kaliber 6R51 ] Specyfikacje

Wyrazista tarcza, której charakter zmienia się wraz z oświetleniem. Misternie wykończony bezel zdobi subtelny grawer.

Koperta w kolorze różowego złota podkreśla głębię tarczy. Ciemnobrązowy pasek skórzany inspirowany jest cegłami Tomioka Silk Mill.

Przenosząc dalej piękno Japonii

Koperta w kolorze różowego złota podkreśla świetlisty charakter tarczy. Średnica 38 mm zapewnia harmonijne proporcje na nadgarstku.
Lekko wypukłą tarczę uzupełniają wskazówki, których forma nawiązuje do jej kształtu, tworząc spójną całość. Ciemnobrązowy pasek skórzany inspirowany jest cegłami Tomioka Silk Mill i nawiązuje do ich charakterystycznej kolorystyki.
Ta limitowana edycja łączy historię i kunszt rzemiosła w wyrafinowany wyraz japońskiego wzornictwa, zachowując przy tym ponadczasowy charakter.