Kalligrafie transformeert tot kunst
Inkt brengt de schoonheid
van Japan tot leven
Subtiele inkttinten roepen een compleet universum op in een lege ruimte. In de eerste aflevering van het Presage Museum in 2026 verkennen we samen met kalligraaf en hedendaags kunstenaar Goshow de expressieve wereld die zich achter de kalligrafie uitstrekt. Waarbij we het moment vastleggen waarop traditionele Japanse esthetiek zich ontwikkelt tot gedurfde nieuwe vormen.
Horloges weven de tijd. Kalligrafie legt de tijd vast.
Op het kruispunt van twee vakgebieden zien we raakvlakken tussen de Presage Classic Series en de wijze waarop tijdloze Japanse schoonheid wordt belichaamd.
Goshow,
Kalligraaf en eigentijdse kunstenaar
Goshow
kalligraaf en eigentijdse kunstenaar
Goshow verheft kalligrafie tot kunst en creëert daarmee oneindige expressieve mogelijkheden. Hij beschouwt kalligrafie niet als iets dat vastlegt maar als een expressie die voortdurend in beweging is. Door het combineren van twee tegengestelde handelingen - tekenen en weghalen - zoekt hij naar nieuwe expressievormen die de grenzen van kalligrafie verleggen.
Voor onze eerste aflevering van 2026 brengen we een bezoek aan het atelier van Goshow. We worden begeleid door gids Chris McCombs, een ervaren kenner en beschouwer van Japanse cultuur. In deze aflevering van de Presage Museum-serie verleggen we oude grenzen door de visie van de kunstenaar te koppelen aan een breder mondiaal perspectief. Via de dialoog tussen Goshow en McCombs verkennen we het raakvlak tussen sensitiviteit, die eigen is aan de kalligrafie, en de verfijnde Japanse esthetiek van de Presage Classic Series.
Gids
Chris McCombs
Kalligrafie tot kunst verheffen
Chris:Goshow, ik was verbaasd toen ik hoorde dat kalligrafie in Japan niet als beeldende kunst in de traditionele academische zin wordt beschouwd. Dat is bijna niet te geloven.
Goshow:Eerlijk gezegd verbaasde het mij ook. Hoewel kalligrafie diepgeworteld is in de Japanse cultuur, bieden instellingen zoals de Tokyo University of the Arts geen opleiding in kalligrafie als hoofdvak aan. Gebruiken als kalligrafie, ikebana en de theeceremonie stonden ooit centraal in onze cultuur. Maar naarmate Japan moderniseerde en westerse denkwijzen omarmde, verdwenen deze disciplines uit de formele definitie van kunst.
Chris:Dat is hartverscheurend. En toch heb je het tot je missie gemaakt om die perceptie te veranderen.
Goshow:Precies. Ik wil niet dat kalligrafie alleen maar blijft voortbestaan als ‘cultureel erfgoed’. Dat zou betekenen dat we het met subsidies in stand houden, terwijl de rol ervan in de samenleving steeds verder vervaagt. Ik geloof dat kalligrafie zich kan ontwikkelen. Dat het kan aansluiten bij onze tijd. Daarom ben ik mezelf niet langer alleen als kalligraaf gaan zien, maar ook als hedendaags kunstenaar.
Chris:Die overgang moet heftig zijn geweest. Hoe heb je je plek weten te vinden in de kunstwereld?
Goshow:Iedereen gaat ervan uit dat kalligrafie neerkomt op het aanbrengen van inkt op papier. Maar van oudsher kerfden mensen tekens in materialen als bot of steen. In die zin ligt de oorsprong van het schrijven dichter bij het graveren dan bij het tekenen. Daarom ben ik gaan experimenteren met subtractieve technieken, zoals het afschrapen van het oppervlak om vormen te onthullen. Het werd een metafoor voor aanwezigheid en afwezigheid, voor stem en stilte.
Een Onderzoek Naar Proces en Tijd
Chris:Wat ik bewonder, is hoe weloverwogen je werkwijze is. Ik las ergens dat je het maken van een werk vergeleek met het schrijven van een proefschrift.
Goshow:[Lacht.] Dat is juist. Voor ik begin, ben ik maanden bezig met lezen, nadenken en het ontwerpen van wat ik de ‘blauwdruk’ noem. Alleen al die fase kan wel twee jaar in beslag nemen.
Chris:En dat is voordat de daadwerkelijke uitvoering überhaupt van start gaat?
Goshow:Klopt. Ik heb heel veel tijd besteed aan het ontwikkelen van de inkt zelf – het heeft drie jaar geduurd om die te perfectioneren. Ik heb ook tientallen soorten papier getest, en het kostte me bijna twee jaar om het juiste papier te vinden. De materialen die ik nu gebruik, zijn niet het gebruikelijke washi. Ze zijn waterbestendig. Zodat ik de inkt kan bewerken voordat deze opdroogt, door weg te vegen, te verdunnen en soms later ook nog weg te schrapen.
Chris:Dat moment van interactie tussen inkt en oppervlak is vluchtig. Vergankelijk, zelfs.
Goshow:Ja. In zekere zin is tijd mijn medium. De droogtijd, de absorptie, de luchttemperatuur... al deze factoren beïnvloeden het eindresultaat. Je kunt daardoor een werk ook niet herhalen. Elk werk is uniek vanwege de wijze waarop er tijd in verweven zit.
De Schoonheid in Evenwicht en Bescheidenheid
Chris:Wanneer kun je écht voelen dat je de Japanse schoonheid aanraakt?
Goshow:Op de serene momenten. Een enkele lijn in een uitgestrekte ruimte. Een oud stuk gereedschap, gladgesleten door de tijd. Een stille straat na de regen. Japanse schoonheid schuilt vaak in wat niet wordt uitgesproken, in wat met de tijd is verouderd. Ze komt tot uiting in terughoudendheid en in verhalen.
Chris:Dat doet me denken aan de Presage Classic Series. De kracht zit hem in de subtiliteit. Niets springt in het oog, maar alles klinkt erin door.
Goshow:Dat vond ik ook. Het probeert niet om indruk te maken, maar het laat wel een indruk achter.
Chris:De Presage Classic Series belichaamt de Japanse schoonheid ten volle. Ze is met name geïnspireerd op zijden draden en geweven stoffen, en de vormgeving van de wijzerplaten is buitengewoon verfijnd.
Goshow:Mee eens. Er wordt niet geprobeerd om zijde letterlijk na te bootsen. In plaats daarvan legt het iets wezenlijkers vast, de uitstraling van zijde, de subtiele sfeer ervan. Zelfs de herinnering eraan. Dat soort expressie voelt voor mij heel Japans aan. Het is een zeer oorspronkelijke benadering van het vervaardigen van horloges.
Chris:Om het effect van die ingetogen uitstraling te bereiken, zijn de wijzers en indexen licht gebogen om de contouren van de wijzerplaat te kunnen volgen.
Goshow:Dat is volkomen logisch. Ik had al het gevoel dat het horloge op zichzelf al een volmaakt geheel vormde, en nu begrijp ik ook waarom. Elk onderdeel volgt dezelfde ronding. En in plaats van met elkaar te concurreren, vormen ze een harmonieus geheel. Precies daarom voel ik zo’n sterke verwantschap tussen dit horloge en mijn eigen werk.
In de eerste expositie van het Presage Museum in 2026 komen kalligrafie en horlogemakerij samen door de gedeelde affiniteit met tijd, materiaal en ingetogen schoonheid. In het atelier van Goshow wordt inkt onthuld als een levend medium dat beweging, adem en afwezigheid vastlegt. Terwijl zijn evoluerende benadering van kalligrafie de balans tussen traditie en innovatie weerspiegelt die ook kenmerkend is voor Presage. Tezamen belichten deze dialogen een uitgesproken Japanse esthetiek: een esthetiek die schoonheid vindt in het weglaten en in de opeenstapeling van tijd.
Een reis door
Japanse Schoonheid
Kagawa
Ontdek de Essentie van Leven, de Japanse Schoonheid Inademend van Kagawa’s Natuur en Cultuur.
De Natuurlijke Schoonheid en
Cultuur van de Prefectuur Kagawa
Genesteld langs de glooiende kusten van de Seto-binnenzee ligt de prefectuur Kagawa, een regio waar natuur en cultuur in stille pracht met elkaar in harmonie zijn. Het landschap varieert van indrukwekkende rotsformaties aan de kust en vredige uitzichten op eilanden tot met dennenbomen begroeide tuinen en beboste kloven. Het hele jaar door ontvouwt zich de schoonheid van de seizoenen, van de kersenbloesems in de lente tot de felgekleurde esdoornbladeren in de herfst. Maar Kagawa is niet alleen schilderachtig; het is een levende expressie van esthetische Japanse waarden. Traditionele praktijken, zoals het kweken van bonsai en het brouwen van sojasaus, worden al generaties lang in ere gehouden. Terwijl hedendaagse artistieke gemeenschappen – zoals die op Naoshima – culturele diepgang aan de regio toevoegen. Hier zijn menselijke creativiteit en de natuurlijke omgeving voortdurend met elkaar in gesprek. Wat een gevoel van rustige verfijning oplevert dat door alle lagen van het dagelijks leven heen resoneert.